Park Krakowski – położony na uboczu najważniejszych turystycznych szlaków Krakowa, tuż poza linią Alei Trzech Wieszczów, sto lat temu był jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w mieście.
W 1885 roku St. Rehman wydzierżawił od wojska obszerny teren za wałem kolei obwodowej i założył tam park – wzorowany na wiedeńskich ogrodach dla publiczności.
Była tam restauracja, kawiarnia, kioski z wodą sodową, kręgielnia, pawilon koncertowy, pływalnia, arena kolarska a nawet menażeria ze zwierzętami. Ważne miejsce stanowił staw z łódkami, który w okresie zimowym zamieniał się w ulubioną przez krakowian ślizgawkę. Miłośnikom łyżew przygrywała orkiestra wojskowa a w bufecie można było posilić się gorącym krupnikiem.
Na pływalni w parku Krakowskim były rozgrywane zawody, z których jedne zostały zapamiętane przez krakowian jako akcja ratunkowa kibiców. Wskutek zawalania się mostku z którego obserwowano zawody, kibice wpadli wprost do wody. A że spora część nieszczęśników nie umiała pływać, sportowcy zamiast uczestniczyć w rywalizacji ratowali tonących. Jeszcze kilka dni po tym wypadku z wody wyławiano zgubione tam papierośnice czy zegarki :).
W parku organizowano loterie dobroczynne, festyny, ogromną popularnością cieszył się teatr letni wystawiający liczne operetki, komedie, farsy, wodewile.
Do parku Krakowskiego od 1896 roku można było przyjechać tramwajem, co jeszcze bardziej zachęciło krakowian do spędzania tam czasu. Po II wojnie światowej teren parku został znacznie okrojony. Od 2018 roku jego nazwa brzmi “Park Krakowski im. Marka Grechuty”.
Dzisiaj niestety nie ma przedwojennych atrakcji ale nadal jest to miejsce, gdzie w środku miasta można usiąść w cieniu drzew lub spacerować oglądając rzeźby z lat 70-tych XX wieku.
